Kwas solny
Kwas solny. Synonim: kwas chlorowodorowy. Kwas solny jest obok kwasu siarkowego technicznego oraz siarkowego akumulatorowego, kwasem najczęściej używanym w budownictwie. Otrzymuje się go przede wszystkim przy produkcji siarczanu sodu z soli kuchennej i kwasu siarkowego. Stężenie kwasu solnego zależy od temperatury i koncentracji gazowego chlorom wodoru. Przemysł krajowy produkuje: a) kwas solny techniczny 19—21° Be, o c. wł. 1,15—1,17, b) kwas solny techniczny bez arsenu 19—21° Be, o c. wl. 1,15—1,17. C. wl. kwasu sólriego jest zmienny i zależy od jego koncentracji; dla kwasu solnego stężonego, 0 zawartości około 38°/o gazowego chlorowodoru, wynosi 1,19. Kwas solny techniczny jest cieczą przezroczystą, dymiącą, o barwie zielonawożółtej i o zapachu gryzącym. Jest on minimalnie zanieczyszczony kwasem siarkowym, arsenem i żelazem. Kwas solny stosuje się w budownictwie: a) do oczyszczania, mycia i odkażania przy robotach murowych, tynkowych, izolacyjnych i posadzkowych, b) do oczyszczania metali przed lutowaniem przy robotach elektrotechnicznych, wodno kanalizacyjnych i blacharsko dekarskich. Według PN Roboty murowe, przy naprawie i obmyciu 1 m2 wyłożenia płytkami polewanymi, zużycie wynosi 1,1 1 5% roztworu kwasu solnego. Według PN — Roboty tynkowe, zużywa się do oczyszczania spoin i obmycia lica na 1 m2 muru starego łubinowego 0,1 kg 15% kwasu solnego. Według PN Roboty izolacyjne, zużywa się do odkażania 1 m2 starych murów lub ścian betonowych 2,1 1 5% roztworu kwasu solnego. PN/B-661-Roboty posadzkowe określa zużycie kwasu solnego przy robotach posadzkowych. Normy: PN/B-666-Roboty elektrotechniczne, PN/B-655-Roboty wodociągowo-kanalizacyjne, PN/B-665-Roboty blacharsko dekarskie określają zużycie kwasu solnego do lutowania przy robotach elektrotechnicznych, wodociągowo-kanalizacyjnych i blacharsko dekarskich. Dystrybutorem kwasu solnego jest B/Z Produktów Nieorganicznych w Gliwicach. Zapotrzebowanie na kwas solny podaje się w przeliczeniu na kwas 100%. Przechowywanie: tak jak kwas siarkowy techniczny.
